سونوگرافی NT و NB

سونوگرافی NT و NB

سونوگرافی NT و NB نقش بسیار مهمی را در تشخیص اختلالات کروموزومی و ناهنجاری های جنین دارد، در واقع این دو نوع سونوگرافی تحت عنوان سونوگرافی سلامت ۳ ماه اول شناخته شده است که در صورت نیاز برای بررسی سلامت جنین در نظر گرفته می شود

سونوگرافی nt

سونوگرافی nt

در اکثر موارد ( ۹۵ درصد ) از روی شکم سونوگرافی ان تی انجام می گیرد در غیر این صورت از سونوگرافی واژینال استفاده می شود که نتایج آن با سونوگرافی از روی شکم یکسان می باشد .

یکی از سوالات متداولی که مادران مطرح می کنند میزان نرمال NT در جنین می باشد . برای پاسخ به این سوال ضروری است نگاهی اجمالی به اهداف این سونوگرافی داشته باشیم. در این مقاله در ابتدا توضیح مختصری در رابطه با اهداف این سونوگرافی داده می شود و پس از آن به بیان توضیحاتی در رابطه با میزان نرمال NT در جنین پرداخته می شود .

 سونوگرافی nt مقدار مایع پشت گردن جنین را در ۳ ماهه اول بارداری بررسی می کند و احتمال بروز نقایص کروموزومی و ناهنجاری های جنین را پیش بینی می کند .

زمان مناسب برای انجام سونوگرافی NT و NB

هفته ۱۱ تا ۱۴ حاملگی برای اندازه گیری NT و پیش بینی ناهنجاری های جنین زمان بسیار مناسبی می باشد به دو دلیل ۱۱ هفتگی به عنوان حداقل زمان انجام سونوگرافی NT در نظر گرفته  می شود

برای بررسی بیشتر جنین در صورت نیاز تست های تشخیص در نظر گرفته می شود که قبل از ۱۱ هفتگی ممکن است انجام این تست ها باعث بروز عوارضی در جنین شود .

برخی از نقایص جنین با استفاده از سونوگرافی بعد از ۱۱ هفتگی مشخص می شود . بانبرین می توان با استفاده از اندازه گیری NT در این بازه اختلالاتی را تشخیص داد .

همانطور که گفته شد ۱۴ هفتگی حداکثر سن اندازه گیری NT  می باشد زیرا در صورتی که جنین اختلالی داشته باشد می توان با عوارض کمتر و زود تر به حاملگی خاتمه داد . همچنین بعد از هفته ۱۴ بدلیل اینکه موقعیت جنین عمودی می شود اندازه گیری NT  بسیار دشوار می باشد .

میزان نرمال NT در سونوگرافی

با توجه به سن حاملگی و CRL جنین اندازه نرمال NT تعیین می شود ، برای کسب اطلاعت بیشتر می توانید مشاوره های لازم را از طریق را های ارتباطی زیر دریافت نمایید

سونوگرافی خوب در تهران

آزمایش غربالگری

آزمایش غربالگری

آزمایشگاه پزشکی

آزمایشات غربالگری قبل از زایمان مجموعه ای از روش هایی هستند که در دوران بارداری در مادران باردار انجام می شود تا مشخص شود که آیا نوزاد احتمال نقایص  دارد. اکثر این تستها غیرمخرب هستند. آنها معمولا در دوره های اول و دوم انجام می شوند، اگر چه برخی در طول سوم انجام می شوند.

آزمایش غربالگری

آزمایش غربالگری

یک آزمایش غربالگری فقط می تواند ریسک یا احتمال خود را به وجود آورد که شرایط خاصی وجود داشته باشد. هنگامی که نتایج آزمایش غربالگری مثبت است، آزمایش های تشخیصی می توانند پاسخ قطعی ارائه دهند.

برخی از آزمایشات غربالگری قبل از زایمان، مانند آزمایش تحمل گلوکز است که برای دیابت حاملگی بررسی می شود. زنان دارای خطر بالاتری از داشتن یک کودک با شرایط خاص معمولا آزمایشات غربالگری اضافی را ارائه می دهند. برای مثال، زنان باردار که در مناطقی زندگی می کنند که سل  شایع است، باید یک آزمایش پوست توبرکولین داشته باشد.

چه زمانی آزمایشهای غربالگری قبل از تولد انجام می شود؟

آزمایشهای غربالگری سه ماهه اول ممکن است تا 10 هفته آغاز شود. این معمولاٌ شامل آزمایش خون و سونوگرافی می شود. آنها رشد کلی کودک شما را بررسی می کنند و بررسی می کنند که آیا کودک شما در معرض شرایط ژنتیکی، مانند سندرم داون، قرار دارد. آنها همچنین نوزاد را برای نقص قلب، فیبروز کیستیک و سایر مشکلات رشدی بررسی می کنند.

تست غربالگری سه ماهه دوم بین 14 تا 18 هفته انجام می شود. آنها می توانند یک آزمایش خون را انجام دهند که آزمون می کند که آیا مادر برای داشتن یک کودک مبتلا به سندرم داون یا نقص لوله عصبی و همچنین سونوگرافی خطر دارد.

تست های غربالگری سه ماهه اول

یک سونوگرافی از امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر از نوزاد در رحم استفاده می کند. این آزمون برای تعیین اندازه و موقعیت کودک شما، تأیید اینکه چقدر در طول بارداری شما وجود دارد، و پیدا کردن هر اختلال بالقوه در ساختار استخوان ها و اندام های رشد کودک شما.

سونوگرافی ویژه بین هفته های 11 تا 14 بارداری انجام می شود. این سونوگرافی مایع در پشت گردن کودک شما را بررسی می کند. هنگامی که مایع بیشتر از حد طبیعی است، به این معنی است که خطر بیشتری از سندرم داون وجود دارد.

در طول سه ماهه دوم، یک سونوگرافی دقیق تر، که اغلب به عنوان یک بررسی آناتومی جنین نامیده می شود، برای ارزیابی کودک با توجه به نقص های زایمان از سر و پا استفاده می شود. با این حال، تمام نقص های زایمان توسط سونوگرافی قابل مشاهده نیست.

آزمایش خون اولیه

در سه ماهه اول، دو نوع آزمایش خون به نام یک آزمون غربالگری یکپارچه و یک سری غربالگری سرم انجام شد. آنها برای اندازه گیری سطوح خاصی از مواد موجود در خون استفاده می شوند، یعنی پروتئین A پلاسمایی مرتبط با بارداری و هورمون ایده آل گونادوتروپین کوریونی انسان است. سطوح غیرطبیعی هر دو به این معنی است که خطر بالاتری از اختلالات کروموزوم وجود دارد.

در اولین مراجعه قبل از زایمان، خون شما نیز ممکن است آزمایش شود تا ببینید آیا شما در مقابل سرخجه ایمن شده اید و برای شیوع سیفلیس، هپاتیت B و HIV آزمایش شده اید.

آزمایش خون نیز برای تعیین نوع خون و عامل Rh مورد استفاده قرار می گیرد، که سازگاری Rh را با جنین در حال رشد شما تعیین می کند. شما می توانید Rh مثبت یا Rh منفی باشد. اکثر افراد Rh مثبت هستند، اما اگر یک مادر Rh-negative پیدا شود، بدن آنتی بادی هایی تولید می کند که در هر حاملگی بعدی تاثیر می گذارد.

هنگامی که یک ناسازگاری Rh وجود دارد، اکثر زنان به مدت 28 هفته و چند روز پس از زایمان از گلبولین Rh دریافت خواهند شد. اگر یک زن Rh-negative باشد و نوزاد او Rh مثبت باشد، ناسازگاری رخ می دهد. اگر زن Rh-negative و مثبت کودکش باشد، او به شات نیاز دارد. اگر کودک او منفی Rh باشد، او نخواهد بود.

نمونه برداری از پرزهای جفتی

نمونه برداری ویروس کوریونی یک آزمایش غربالگری تهاجمی است که شامل گرفتن یک قطعه کوچک از بافت از جفت می شود. این معمولا بین هفته های 10 تا 12 انجام می شود و برای تست های مربوط به ناهنجاری های ژنتیکی مانند سندرم داون و نقایص زایمان استفاده می شود. دو نوع وجود دارد. یکی از انواع تست ها از طریق شکم است که به عنوان تست transabdominal نامیده می شود و یک تست نوع از طریق دهانه رحم انجام می شود که به عنوان تست ترانسفرورال نامیده می شود.
تست دارای برخی عوارض جانبی، مانند گرفتگی عضلانی یا لکه بینی است. همچنین یک خطر کوچک برای سقط جنین وجود دارد.

آزمایش غربالگری سه ماهه دوم

آزمایش غربالگری نشانگر چهارگانه یک آزمایش خون است که طی سه ماهه دوم انجام شده است. انجام آزمایش خون برای نشان دادن نقایص زایمان مانند سندرم داون انجام می شود. این چهار پروتئین جنین را اندازه گیری می کند

سینوزیت چیست؟

سینوزیت چیست؟

سینوس بافتی متشکل از حفره های توخالی در قسمت بالای سر درست در استخوان جمجمه و صورت قرار دارد. زمانی که سینوس دچار التهاب شود فرد به سینوزیت دچار می شود . اثر بیماری های ویروسی مانند آبله مرغان، سرماخوردگی امکان ابتلا به سینوزیت وجود دارد.این بیماری دارای دو درجه می باشد: حاد و مزمن.

سینوزیت

سینوزیت

سینوزیت حاد

بیشتر سینوزیت ها از نوع حاد می باشد که امکان ابتلا برای هر فردی در طول عمر خود وجود دارد.

علائم سینوزیت حاد

  1. گرفتگی در بینی
  2. احساس درد در دندان ها
  3. مشاهده خلط به رنگ سبز یا زرد در بینی
  4. سردرد
  5. تنفس همراه با بوی بد دهان
  6. احساس سستی و خستگی مفرط
  7. احساس کیپ شدن گوش
  8. اشکال در شنوایی

علائم این بیماری از 7 تا 10 روز به طول می انجامد. در صورت مشاهده علائم این بیماری به پزشک متخصص مراجعه کنید.

درمان سینوزیت حاد

برای درمان این نوع سینوزیت مصرف داروهای ضد التهاب و آنتی بیوتیک به فرد تجویز می شود. همچنین برای شستشوی بینی از قطره های مخصوص شستشوی سینوس استفاده می شود. برای شستشو همچنین می توان از سرم و محلول نمک استفاده کرد .این کار باعث می شود ترشحات از سینوس از بین برود و از مواد محرک بینی پاکسازی شود.

سینوزیت مزمن

در سینوزیت مزمن بیماری بیش از 3 ماه به طول می انجامد . این بیماری به علل مختلفی ایجاد می شود به همین دلیل درمان آن نیز مشکل تر می باشد.

علائم سینوزیت مزمن

  1. انسداد بینی
  2. کیپ شدن مجاری تنفسی و سخت شدن تنفس از بینی
  3. عدم حس بویایی
  4. احساس درد و خستگی و بی حوصلگی مداوم
  5. تجمع ترشحات در پشت حلق و بینی

علل سینوزیت مزمن

  1. بیماری که فاقد پولیپ می باشد.
  2. بیماری که پولیپی در حفره بینی دارد.
  3. افرادی که در اثر حساسیت به مواد آلرژن مانند مواد شیمیایی، دود سیگار و آلاینده ها مبتلا به سینوزیت مزمن شدند.

درمان سینوزیت مزمن

از آنجائیکه سینوزیت در اثر علل مختلفی به وجود می آید برای تشخیص دقیق توسط متخصص گوش و حلق و بینی نیاز به سی تی اسکن می باشد . با این روش تصاویری از مجاری و حفره های بینی به دست می آید که به تشخیص بیماری کمک می کند. روش تشخیصی دیگر آندوسکوپی بینی می باشد که درآن بافت مخاطی و حفره ها بررسی می شوند.  درمان سینوزیت مزمن در اثر پولیپ اغلب به وسیله جراحی صورت می گیرد.

درمان خرخر

اهدای تخمک

اهدای تخمک درمانی نوین برای ناباروری

برای درمان ناباروری  اهدای تخمک در مواردی توصیه می شود که سایر درمان های نازایی برای فرد نتیجه بخش نبوده باشد ، در واقع مشکلات نازایی زوجین در مرحله ای باشد که سایر در مان های نازایی پاسخگو نباشد. این درمان نازایی که در زنانی با سنین بالا، يائسگي زودرس و اختلالات ديگر که قادر به تولید تخمک نمی باشند کاربرد دارد ، می تواند شانس بارداری فرد را بالا برده و زوجین را صاحب فرزند نماید .  اهدای تخمک برای زنانی مناسب است که عليرغم سالم بودن ارگان هاي باروري به علت نداشتن تخمك از امكان باروري محروم اند.
در اين افراد تنها راه باروري دريافت تخمك اهدايي از يك داوطلب است. در محيط آزمايشگاه تخمك اهدايي توسط اسپرم هاي مرد كه همسر گيرنده تخمك است لقاح مي يابد و جنين حاصله از اين لقاح در رحم زن نابارور منتقل مي شود.
اولين كودک حاصل از اهدای تخمك در جهان در سال ۱۹۸۴ متولد شده است و اين روش هم اكنون در كشور ایران توسط دکتر  شاکری متخصص ناباروری و زنان پس از طي مراحل شرعي و قانوني آن سالهاست كه مورد استفاده قرار مي گيرد.

اهدای تخمک

اهدای تخمک

شرایط مورد نیاز برای  اهدای تخمک

– فرد گیرنده تخمک باید سن زیر ۴۵ سال داشته باشد .
– لازم است زوجي كه مي خواهند با روش اهدای تخمك تحت درمان قرار گيرند تحت مشاوره باشند و تمام جوانب اين كار اعم از مسائل روحي، رواني، ارث و قانون و ساير مسائل را درنظر بگيرند و با آگاهي كامل درمان را آغاز كنند.

– زوجین باید نسبت به این روش و عوامل تاثیر گذار بر آن به خوبی اطلاعات داشته باشند و تصمیم قاطعانه ای گرفته باشند.

– مراجعه به متخصص زنان و متخصص ناباروری برای دریافت اطلاعات و مشاوره تخصصی لازم می باشد.
– قبل از اهدای تخمک آزمايش هاي اوليه پيش از درمان بايد به طور كامل انجام شود. آزمايش اسپرموگرام مرد، معاينات عمومي فيزيكي، آزمايش هاي روتين قبل از بارداري نظير سرخجه، آزمايش هاي ايمني، تعيين گروه خون و RH، ايدز، هپاتيت، معاينات لگني، بررسي حفره رحم و سونوگرافي براي اندازه گيري حجم رحم و درصورت لزوم هيستروسكوپي و لاپاراسكوپي تعدادي از اين آزمايش ها است.
– نکته ی مهم در اهدای تخمک این است که  رحم فرد گيرنده تخمك در زمان عمل بايد آمادگي داشته باشد كه لازم است اقدامات لازم از قبل انجام گيرد.
– سن اهدا ‌كننده تخمك باید بین  ۲۱ تا ۳۴ سال باشد  زیرا این دوره ی سنی مناسب ترین تخمک ها را تولید خواهد کرد و ترجيحا اين فرد قبلا بچه دار شده باشد چراكه شانس حاملگي را در فرد گيرنده تخمك بالا  خواهد برد .
– خصوصيات فيزيكي فرد گيرنده و اهدا كننده تخمك بهتر است در یک شرایط باشد. خصوصياتي نظير، رنگ پوست، رنگ چشم، رنگ مو و ساختمان بدني در صورتی که در تطابق باشد تاثیر بسیار زیادی در جنین بعد از باروری خواهد داشت .
– فرد اهدا كننده تخمك (Donor) بايد از نظر ژنتيكي كاملا سالم باشد که سلامت وی با انجام آزمایشات مربوطه مشخص خواهد شد ،‌ همين طور از نظر بيماري هايي نظير سيفليس، هپاتيت، ايدز نيز  مورد بررسی قرار می گیرد ، فرد اهدا کننده کوچکترین مشکل ژنتیکی و جسمی نباید داشته باشد .
– ارزيابي روان شناختي فرد اهدا كننده تخمك توسط پزشک متخصص ناباروری توصیه می شود .