غربالگری دوران بارداری

غربالگری دوران بارداری

غربالگری دوران بارداری می تواند در داشتن فرزندی سالم کمک کننده باشد . فرزند سالم  آرزوی هر پدر و مادری است.

غربالگری در دوران بارداری به منظور اطمینان از سلامت مادر و جنین در دوران بارداری انجام می شود . ممکن است کودک شما تحت تاثیر بیماری های عفونی، سندرم داون یا اختلالات فیزیکی قرار گیرد . با انجام غربالگری در دوران بارداری می توانید تمام این مشکلات را شناسایی کنید . خوشبختانه با پیشرفت علم تا حدودی می توان در رابطه با فرزندانی که همراه با اختلالات کروموزومی به دنیا می آیند قدم برداشت .

آزمایشات غربالگری دوران بارداری می توانند نقش موثری در مراقبت و یا نحوه درمان در دوران بارداری و یا پس از تولد نوزاد داشته باشد .

آزمایشات غربالگری چیست؟

تست های غربالگری برای پیدا کردن افرادی که در معرض خطر ابتلا به انواع اختلالات قرار دارند انجام می شود.  این بدان معنی است که آنها می توانند زودتر، به طور بالقوه  و موثرتر، درمان و یا تصمیم گیری های آگاهانه در مورد سلامت خود  و جنین را دریافت کنند.

چه نوع آزمایشات غربالگری در دوران بارداری استفاده می شود؟

آزمایش های غربالگری که در دوران بارداری انجام می شوند ، شامل اسکن سونوگرافی یا آزمایش خون یا ترکیبی از هر دو هستند.

اسکن سونوگرافی ممکن است اختلالات فیزیکی مانند اسپینا بیفیدا را تشخیص دهد. آزمایش خون می تواند خطر ابتلا به اختلالات ارثی مانند کم خونی سلول ها را پیدا کند. همچنین آزمایش خون همراه با اسکن ها می تواند خطر ناهنجاری های کروموزومی مانند سندرم داون را پیدا کند.

غربالگری دوران بارداری
آیا انجام آزمایشات غربالگری خطری برای جنین و یا مادر ایجاد می کند ؟

تست های غربالگری به شما یا کودک شما آسیب نمی رسانند، اما برخی از خطرات در نظر گرفته می شود. برخی از آزمایش های غربالگری در دوران بارداری می تواند تصمیمات جدی برای شما بگیرد. به عنوان مثال، آزمایش های غربالگری برای سندرم داون ممکن است منجر به تصمیم گیری دشوار در مورد اینکه آیا یک آزمایش تشخیصی می تواند خطر احتمالی سقط جنین را داشته باشد یا خیر .

اگر نتایج آزمایشات تشخیصی مثبت باشد،مادر و پدر می توانند تصمیم بگیرند که آیا می خواهند  بارداری را ادامه یا پایان دهند. لازم به ذکر است که متخصصان بهداشت و درمان از هر آنچه که شما تصمیم می گیرید حمایت می کنند.

زمان انجام غربالگری در مرحله اول چه زمانی می باشد ؟

غربالگری در مرحله اول در هفته 11تا 14 بارداری انجام می شود . در این نوع از غربالگری متخصصین مواردی مثل ضربان قلب جنین،سن جنین،مایع دور جنین ،محل جفت و همچنین ضخامت پشت گردن جنین بررسی می کنند . تمام این موارد با کمک سونوگرافیNT بررسی می گردد . در حالت طبیعی باید ضخامت پشت گردن جنین  از 3 میلی متر کمک تر باشد ،اما در صورتی که این مقدار از 3 بیشتر تجاوز کند احتمال خطر وجود دارد . همراه با سونوگرافی در غربالگری مرحله اول آزمایش خون نیز از مادر گرفته می شود . آزمایش خون به بررسی مقادیر احتمال خطر بسیار کمک کننده می باشد .

احتمال خطر در آزمایش غربالگری مرحله اول بارداری

در صورتی که در آزمون غربالگری در مرجله اول بارداری متخصصین، بارداری پرخطر را اعلام کردند ،احتمال ابتلا به نشانگان داون می باشد در نتیجه  با استفاده از آزمایشات بیشتر قطعیت این موضوع بررسی می شود. برای این منظور قبل از هفته 14 بارداری از پرزهای جفت ،نمونه های دقیقی برای آزمایشات گرفته می شود . این نمونه ها  برای بررسی های بیشتر به آزمایشگاه های ژنتیک ارسال می گردد .

غربالگری نوبت دوم

غربالگری نوبت دوم  بارداری در بین هفته 15 تا 22 بارداری انجام می شود . این نوع از غربالگری نیز با کمک آزمایش خون و تست های  4 گانه از هورمون های جنین انجام می شود .  برای بررسی نتایج حاصل از این آزمایشات با کمک نرم افزار های ویژه مواردی مثل خطر ابتلا به دیابت  و موارد دیگر بررسی می گردد . در صورتی که نتایج آزمایش نشان دهنده بارداری پرخطر باشد باید با استفاده از آمنیوسنتز اختلالات مربوط به نشانگان داون بررسی و تجزیه و تحلیل شود . با استفاده از غربالگری مرحله دوم تقریبا می توان گفت 99 در صد سلامت جنین و مادر تضمین شده می باشد . برخی از مادران این سوال را دارند ،که آیا در صورت نبودن مشکلی در غربالگری نوبت اول ،انجام غربالگری نوبت دوم لزوم دارد یا خیر ؟ در پاسخ این افراد می تواند گفت که انجام تمام مراحل غربالگری برای مادران لزوم دارد و باید سلامت مادر و جنین با بررسی نتایج این آزمایشات تضمین شود .

در چه صورت اجازه سقط به مادر داده می شود ؟

در صورتی که جنین مبتلا به نشانگان داون ،نشانگان ترنر ،تریزومی 13 و 18 ،هیدروسفالی های شدید و مننگومیسل باشند اجازه سقط به مادر داده می شود ،البته باید حداکثر تا قبل از هفته 19 بارداری این بیماری های تشخیص داده شوند .

زمان انجام آزمایشات غربالگری

تست های غربالگری دوران بارداری در زمان های مختلف انجام داده می شوند .

آزمایش غربالگری سلول داسی شکل و تالاسمی قبل از 10 هفته اول  باید انجام شود.

با انجام سونوگرافی ، شما می توانید در رابطه با  سندرم داون اطمینان حاصل فرمایید . این آزمایش در هفته 11تا 14 بارداری انجام می شود .

هنگامی که شما در حدود 18 تا 21 هفته باردار هستید، غربالگری مرحله دوم بارداری برای شما انجام می شود . با بررسی این آزمایشات می توانید از سلامت جنین اطمینان حاصل فرمایید .

میزان صحت آزمایشات غربالگری

با انجام آزمایش های غربالگری در دوران بارداری شما می توانید در رابطه با اینکه آیا کودک شما در معرض خطر بالا و یا کم خطر قرار دارد اطلاع به دست آورید .

بعضی از آزمایشهای غربالگری نیز بعد از تولد نوزاد شما انجام می شود  از جمله این آزمایشات :

  • معاینه فیزیکی نوزاد
  • غربالگری نوزادان
  • غربالگری خون نوزاد

پولیپ رحم

جراحی زیبایی واژن

در اغلب موارد، پولیپ رحم، یک توده خوش خیم  بدون درد و خطر، به حساب می آید. گاهی اوقات به آن پولیپ آندومتر نیزگفته می شود. پولیپ رحم از غشای مخاطی دهانه رحم تشکیل شده است. معمولا  اندازه آن، مثل نخود فرنگی و یا لوبیا است که متخصص زنان خوب می تواند با چشم غیر مسلح (بدون نیاز به تلسکوپ یا ذره بین)آن را ببیند ، البته در صورتی قابل مشاهده است که  بین لب های گردنه رحم قرار گرفته باشد. پولیپ ها یا خوش خیم اند یا بدخیم، که پولیپ بدخیم توده های سرطانی را ایجاد می کنند. پولیپ رحمی بیشتر در خانم های 30 تا 50 سال دیده می شود. البته در سنین کمتر نیز رخ می دهد.

علائم  پولیپ رحم

  • خونریزی غیر خونریزی سیکل قاعدگی باشد که به صورت ترشحات خارج می شود. خونریزی ناشی از اصطکاک دیواره پولیپ (در طی پیاده روی یا رابطه زناشویی یا معاینه زنان( است.
  • خونریزی نامنظم در سیکل قاعدگی
  • خونریزی بعد از مقاربت های جنسی
  • لکه بینی در سن یائسگی
  • درد های دردناک زیر شکمی
  • ترشحات همراه با چرک از واژن(باعث ایجاد التهاب می شود)
  • ناباروری و نازایی

علت پولیپ رحم

  • زمانی که میزان بیش از حد هورمون های استروژن تولید شود و نسبت به پولیپ رحمی حساسیت نشان دهد این عارضه شکل می گیرد.
  • از دیگر علت های آن دخترانی که هنوز مادر نشده باشند.
  • چاقی مفرط
  • هورمون درمانی در سن یائسگی: زیرا بدن قادر به تولید هورمون استروژن نمی باشد یا بسیار ضعیف تولید می کند.
  • مصرف قرص های تاموکسیفن، باعث ایجاد پولیپ های رحمی 2 سانتی متری می شود.

تشخیص پولیپ رحم

  • انجام سونوگرافی از واژن
  • هیستروسکوپی
  • نمونه برداری با ابزاری پلاستیکی ( نمونه را برای بررسی نهایی به آزمایشگاه می فرستند)
  • لاپاراسکوپی
  • اسپکلوم واژینال( وسیله ای برای کنار زدن بافت های رحمی)

درمان پولیپ رحم

چنانچه این عارضه مشکلات و علائمی به همراه نداشته باشد، نیاز به درمان آن نیست، اما در صورتی که برای بارداری ، باعث سقط جنین ویا خونریزی شدید در دوران سیکل قاعدگی شود، باید به صورت کورتاژ یا دارو درمانی رفع شود. چنانچه خانم ها در سن یائسگی این عارضه برایشان رخ دهد، باید فورا پولیپ را خارج کنند.

شایان ذکر است که پولیپ رحم قابل پیشگیری نیست، اما خانم ها با مراجعه مرتب به متخصص زنان و زایمان می توانند آن را زودتر درمان کنند.

زایمان طبیعی

زایمان سزارین

جلوگیری از بارداری با IUD

جلوگیری از بارداری با IUD

جلوگیری از بارداری با روش آی یو دی یک روش کاملا بدون خطر و مطمئن می باشد . یکی از ویژگی های IUD برگشت پذیری آن برای بارداری می باشد  که عوارض کمی دارد . این وسیله بسیار کوچک می باشد که جنس آن از فلز و یا پلاستیک می باشد که توسط متخصص زنان در داخل رحم قرار می گیرد .

جلوگیری از بارداری با IUD

جلوگیری از بارداری با IUD

انواع IUD

نوع اول که از جنس مسی می باشد و به مرور زمان مس آزاد می کند .

نوع دوم که میرنا می باشد که به تدریج پروژسترون آزاد می کند .

برای قرار دادن IUD  احتیاجی به بی حسی نمی باشد فقط فرد باید نیم ساعت قبل از مراجعه یک کپسول مفنامیک اسید استفاده کند . بعد از قرار دادن IUD نیازی به استراحت نیست اما تا چند روز نباید وسایل سنگین بلند کرد و از زور زدن پر هیز شود .

نکات مهمی درباره IUD

در اولین ماه بعد از قراردادن IUD  نمی توان  از آن برای جلوگیری از بارداری اطمینان خاطر داشت . به همین خاطر می توان برای جلوگیری از کاندوم استفاده کرد .

بعد از یک سال استفاده کردن از IUD امکان حاملگی به وسیله آن بسیار کمتر می شود .

به توصیه پزشکان هرچه IUD بهتر قرار داده شود . تاثیرات آن بیشتر می شود .

معایب IUD در طول زمان کمتر می شود .

هم چنین زنانی که در زمان شیردهی هستند می توانند از روش جلوگیری از بارداری با آی یو دی استفاده کنند .

ویژگی های IUD

این روش از قرص ها و آمپول های جلوگیری کمتر عوارض دارد .

زنانی که متقاضی باردار شدن هستند می توانند بعد از برداشتن آی یو دی باردار شوند.

ماندگاری و دوام تاثیرات آی یو دی در بعضی مواقع پنج تا هشت سال به طول می انجامد .

چه کسانی نباید از IUD استفاده کنند

  • کسانی که دچار خونریزی غیر عادی هستند .
  • کسانی که به صورت مادرزادی دارای رحم های غیر طبیعی هستند .
  • کسانی که دستگاه تناسلی آن ها دارای عفونت می باشد .
  • کسانی که از عقب ماندگی ذهنی رنج می برند .
  • کسانی که اصلا بارداری را تجربه نکرده اند .
  • کسانی که تست پاپ اسمیر آن ها غیر عادی می باشد .
  • کسانی که دارای میومی می باشند و ظاهر رحم آن ها دچار تغییرات شده است

زمان گذاشتن آی یو دی بسیار مهم می باشد به همین دلیل کسانی که می خواهند از روش جلوگیری از بارداری با آی یو دی استفاده کنند نباید باردار باشند . بهترین زمان برای قرار دادن IUD  روزهای دوم تا پنجم عادت ماهانه می باشد .

بارداری بعد از آی یو دی

به محض اینکه آی یو دی برداشته می شود می توان باردار شد . به طور میانگین ۳۰ درصد زنان در ماه اول و ۹۰ درصد زنان در ۱۲ ماه اول باردار می شوند .

درمان ناباروری

لاپاراسکوپی

اهدای تخمک

اهدای تخمک درمانی نوین برای ناباروری

برای درمان ناباروری  اهدای تخمک در مواردی توصیه می شود که سایر درمان های نازایی برای فرد نتیجه بخش نبوده باشد ، در واقع مشکلات نازایی زوجین در مرحله ای باشد که سایر در مان های نازایی پاسخگو نباشد. این درمان نازایی که در زنانی با سنین بالا، يائسگي زودرس و اختلالات ديگر که قادر به تولید تخمک نمی باشند کاربرد دارد ، می تواند شانس بارداری فرد را بالا برده و زوجین را صاحب فرزند نماید .  اهدای تخمک برای زنانی مناسب است که عليرغم سالم بودن ارگان هاي باروري به علت نداشتن تخمك از امكان باروري محروم اند.
در اين افراد تنها راه باروري دريافت تخمك اهدايي از يك داوطلب است. در محيط آزمايشگاه تخمك اهدايي توسط اسپرم هاي مرد كه همسر گيرنده تخمك است لقاح مي يابد و جنين حاصله از اين لقاح در رحم زن نابارور منتقل مي شود.
اولين كودک حاصل از اهدای تخمك در جهان در سال ۱۹۸۴ متولد شده است و اين روش هم اكنون در كشور ایران توسط دکتر  شاکری متخصص ناباروری و زنان پس از طي مراحل شرعي و قانوني آن سالهاست كه مورد استفاده قرار مي گيرد.

اهدای تخمک

اهدای تخمک

شرایط مورد نیاز برای  اهدای تخمک

– فرد گیرنده تخمک باید سن زیر ۴۵ سال داشته باشد .
– لازم است زوجي كه مي خواهند با روش اهدای تخمك تحت درمان قرار گيرند تحت مشاوره باشند و تمام جوانب اين كار اعم از مسائل روحي، رواني، ارث و قانون و ساير مسائل را درنظر بگيرند و با آگاهي كامل درمان را آغاز كنند.

– زوجین باید نسبت به این روش و عوامل تاثیر گذار بر آن به خوبی اطلاعات داشته باشند و تصمیم قاطعانه ای گرفته باشند.

– مراجعه به متخصص زنان و متخصص ناباروری برای دریافت اطلاعات و مشاوره تخصصی لازم می باشد.
– قبل از اهدای تخمک آزمايش هاي اوليه پيش از درمان بايد به طور كامل انجام شود. آزمايش اسپرموگرام مرد، معاينات عمومي فيزيكي، آزمايش هاي روتين قبل از بارداري نظير سرخجه، آزمايش هاي ايمني، تعيين گروه خون و RH، ايدز، هپاتيت، معاينات لگني، بررسي حفره رحم و سونوگرافي براي اندازه گيري حجم رحم و درصورت لزوم هيستروسكوپي و لاپاراسكوپي تعدادي از اين آزمايش ها است.
– نکته ی مهم در اهدای تخمک این است که  رحم فرد گيرنده تخمك در زمان عمل بايد آمادگي داشته باشد كه لازم است اقدامات لازم از قبل انجام گيرد.
– سن اهدا ‌كننده تخمك باید بین  ۲۱ تا ۳۴ سال باشد  زیرا این دوره ی سنی مناسب ترین تخمک ها را تولید خواهد کرد و ترجيحا اين فرد قبلا بچه دار شده باشد چراكه شانس حاملگي را در فرد گيرنده تخمك بالا  خواهد برد .
– خصوصيات فيزيكي فرد گيرنده و اهدا كننده تخمك بهتر است در یک شرایط باشد. خصوصياتي نظير، رنگ پوست، رنگ چشم، رنگ مو و ساختمان بدني در صورتی که در تطابق باشد تاثیر بسیار زیادی در جنین بعد از باروری خواهد داشت .
– فرد اهدا كننده تخمك (Donor) بايد از نظر ژنتيكي كاملا سالم باشد که سلامت وی با انجام آزمایشات مربوطه مشخص خواهد شد ،‌ همين طور از نظر بيماري هايي نظير سيفليس، هپاتيت، ايدز نيز  مورد بررسی قرار می گیرد ، فرد اهدا کننده کوچکترین مشکل ژنتیکی و جسمی نباید داشته باشد .
– ارزيابي روان شناختي فرد اهدا كننده تخمك توسط پزشک متخصص ناباروری توصیه می شود .